Langs de Nederrijn, Gelderland

Het leek een goed idee. Een fietstochtje van Beekbergen naar Doorwerth. Eerst een beetje klimmen via de heuvels van de Veluwezoom, dan een recht-toe-rechtaan richting Oosterbeek en op het eind een extra lusje op de flank van de stuwwal bij Doorwerth.

Cube Mountainbike

Hier fietsen doe ik op  mijn zogenaamde ‘snelfiets’:  een Cube mountainbike met bagagedrager en dunnere banden. Deze fiets gebruik ik voor dagtochtjes of weekendjes als de tent thuis blijft. Je zou het ook de 20+ fiets kunnen noemen, als tegenhanger van de 20- fiets: een Santos Travelmaster. Vergeleken met de Cube, fietst de Santos als een tank. Wel een fijne tank trouwens.

Veluwezoom

Ik hoop tegen beter weten in onderweg op de Veluwezoom op een glimp van een zwijn of edelhert. Bij snelfietsen verandert natuurbeleving namelijk al gauw in decorbeleving, helemaal als je ook nog een beetje moet zwoegen om pukkels als de Posbank te bedwingen. Bovendien hield mijn schoonvader me gezelschap en die vindt dat een mountainbike op vlakke stukken ook prima als 30+ fiets kan worden ingezet. Ondanks het zwoegen en de snelheid viel ons oog nog wel op een platgereden hazelworm. Die pootloze hagedis zag in het asfalt een mooie plek om op te warmen. De fietser die hem aan gort reed heeft hem waarschijnlijk alleen maar gevoeld.

Kasteel Doorwerth

Eenmaal in de buurt van Doorwerth koerste ik aan op de Holleweg, een steil pad dat recht tegen de stuwwal omhoog gaat. Mijn schoonvader liet dit toetje aan zich voorbij gaan. Vanaf de Fonteinallee lonkte ineens het kasteel Doorwerth en nog meer het paadje dat in de richting van de Nederrijn liep. Ik beloofde mezelf een extra rondje met na afloop een koele duik in de rivier. Ik stoempte in straf tempo de Holleweg op en zag hoe twee mountainbikers die van de ‘goede kant’ kwamen me meelijwekkend aankeken.

Heveadorp

Via de Italiaanseweg zoefde ik door Heveadorp – een van die dorpen die uit de grond werd gestampt om arbeiders van de meestal gelijknamige fabriek van onderdak te voorzien – alsnog de natuur tegemoet. Onder een kokende zon streek ik neer op een bankje, klokte gulzig mijn bidons leeg en zag pas na tien minuten dat in de akkerdistels naast me minstens tien soorten vlinders van de nectar snoepten. Alsof dat nog niet genoeg natuurbeleving was, stuiterde er plotseling een wezel langs. Ik heb talloze uren geïnvesteerd om meer te weten te komen over deze kleine marterachtige, meestal zonder resultaat. En nu duikt er hier zomaar eentje op.

Natuurbeleving

‘Je hoeft niet op zoek te gaan naar de natuur. Ga gewoon ergens zitten en de natuur trekt als vanzelf aan je voorbij.’ Ik weet niet van wie de uitspraak is. Bovendien zei hij er ook niet bij dat je je daarvoor eerst 55 km lang het snot voor de ogen moet fietsen. De koele duik die ik mezelf had beloofd, was ik door de ‘wezelopwinding’ helemaal vergeten…

Fotobijschriften:
Foto 1: Nieuwsgierige wezel. Het dier dat ik zag langs de Nederrijn was te vlug om te kunnen fotograferen. Deze wezel fotografeerde ik in Zwitserland.
Foto 2: Zicht op de Nederrijn met links het bos op de stuwwal.
Foto 3: Kleine vos drinkt nectar op akkerdistel, een belangrijke voedselplant voor heel veel soorten insecten.
Foto 4: Kasteel Doorwerth.

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Gerelateerd

Delen

Waardering
58318
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *