Folgefonna, Noorwegen: kalvend ijs vanuit de kayak

Een enorme ijswand torent hoog boven de boeg uit. Kalvende schotsen genereren golven die mijn kayak heen en weer doen schommelen in het azuurblauwe water. Je zou zweren dat dit Groenland is, maar niets is minder waar: ik dobber op nog geen drie uur rijden van Bergen in West-Noorwegen.

Folgefonna – terug in de IJstijd

Hier, op nog geen 1.400 meter boven zeeniveau, ligt Folgefonna: een ijskap zo groot als Den Haag. Een combinatie van extreme neerslag en lage temperaturen zorgen ervoor dat de IJstijd hier nooit geëindigd is. De randen van dit ijzige plateau markeren een dramatische transitie tussen bevroren en vloeibaar water: hier eindigen talloze gletsjertongen in azuurblauwe smeltwater meren. Een betoverend aanzicht dat ook nog eens van groot economisch belang is: de meeste van deze waterlichamen zijn sinds jaar en dag afgedamd om waterkracht te genereren. Zo ook Mosevatnet, waar ik vandaag peddel met een stel vrienden. En hoewel puur natuur mijn voorkeur geniet, zouden we hier nooit kunnen geraken voor een weekeindje waterpret zonder dam-onderhoudswegen.

Mosevatnet – exotische waterpret

Je kunt de kayak bijna vanaf het autodak te water laten hier, zo handig is het kleine keerpunt annex parkeerplaatsje geplaatst. De zon doet haar best vandaag en het azuurblauwe meer roept tropische associaties op, maar een eerste aanraking met het water neemt alle twijfel weg dat dit toch echt een gletsjermeer is. De talloze op de kust gelopen ijsbergen laten zien hoe ongelooflijk dynamisch het ijsfront is dat vanaf het startpunt nog twee kilometer peddelen is. Eenmaal dichterbij moet er gelaveerd worden tussen nog veel formidabeler exemplaren. Ondertussen steekt het hagelwitte ijsfront van Folgefonna zich steeds scherper af tegen de achtergrond. Het is mooi geweest zo, verder peddelen lijkt me roekeloos. En ja hoor, nog geen vijf minuten later stort een ijsschots ter grootte van een gezinsauto met een daverend kabaal in het meer.

Zelf peddelen langs gletsjerijs?

Zoals gezegd is Mosevatnet makkelijk te bereiken via de (geheel verharde) vijftien kilometer lange onderhoudsweg van de nabijgelegen stuwdam. Let wel: op en nabij Folgefonna valt zomaar tien tot twintig meter sneeuw in de winter, dus voor begin juli kun je deze trip beter niet proberen. Houd er ook rekening mee dat de hellingspercentages er hier niet om liegen – enige ervaring met bergweggetjes en een redelijk aantal pk’s in het vooronder zijn dus een vereiste. Een goed uitgangspunt is Rosendal: een prachtig gelegen plaatsje met een oude baronie als ook vele verblijfsmogelijkheden en eetgelegenheden. Daarbij is er ook net een prachtig informatie centrum over Folgefonna geopend om meer te leren over deze prachtige ijskap en/of alvast in de juiste stemming te komen. Hoewel onvergetelijk, is de tocht zelf technisch heel makkelijk: vier kilometer heen en en weer over een bergmeer. Wel is het zo dat valwinden van de gletsjer en kalvende ijsbergen roet in het eten kunnen gooien. En hoe verleidelijk het ook mag zijn om nog net iets dichterbij te komen, gebruik je verstand en houd een afstand van zeker 150 meter van het gletsjerfront! Mocht bovenstaande enigszins afschrikken, dan zijn er gelukkig ook talloze opties om in georganiseerd gegidst verband naar Mosevatnet af te reizen, via bijvoorbeeld ReigstadUnlimited of Folgefonni breførarlag. Bijkomend pluspunt: de meeste van deze arrangementen nemen je ook de  gletsjer zelf op!

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Gerelateerd

Delen

Waardering
80075
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *