icon-mouse icon-mountain icon-facebook icon-instagram icon-pinterest icon-twitter icon-youtube icon-close icon-zoek icon-triangle-left icon-triangle-right
Image
Patagonië, Patagonian Trail
Blog

Greater Patagonian Trail deel 2, een nieuwe start

  • 06 december 2017
  • Door: Claire Leenen
  • Fotografie: Claire Leenen

Claire Leenen maakt van oktober tot en met maart een avontuurlijke wandeltocht in Chili en Argentinië. Ze volgt hierbij grotendeels de Greater Patagonian Trail (GPT). Anders dan de naam ‘trail’ doet vermoeden, is dit geen aansluitend wandelpad, maar een netwerk van 4.000 kilometer aan wandelpaden, crosscountry, onverharde- en verharde wegen en zelfs packraftroutes over meren en door fjorden. Tijdens het wandelen blogt ze voor Op Pad over haar belevenissen op een smartphone. Hier deel 2: Gletsjers, uitzichten op de Zuidelijke IJsvelden, grazende Guanaco's, zon en mucho de viento!

Vanwege de late sneeuwval besluit ik mijn plan aan te passen. De eerstkomende weken wil ik zo laag mogelijk wandelen, want in de lagere delen ligt geen sneeuw meer. In 32 uur reis ik per bus naar El Chaltén, het zuidelijkste punt van mijn tocht. Ik word getrakteerd op meer dan een week lang geweldig zomers weer met blauwe luchten en veel zon.

Image
Greater-Patagonian-Trail-2-600x398.jpg

In Chaltén maak ik korte, veel belopen wandel/kampeertochten met geweldige uitzichten op de bekende pieken Fitz Roy en Cerro Torre.

Image
Greater-Patagonian-Trail-1-600x398.jpg
Wandelen in NP Los Glaciares: het lijkt op vakantie!

Samen met de Duitse Philipp, die ik in de bus heb ontmoet, loop ik de Vuelta de Huemul, een etappe van de GPT. Dit is een tocht van eerste keren;

Image
Greater-Patagonian-Trail-3-600x398.jpg
...lopen over een gletsjer...
Image
Greater-Patagonian-Trail-4-600x398.jpg
....onbeschrijflijk mooie uitzichten op gletsjer Viedma en de Zuidelijke ijsvelden...
Image
Greater-Patagonian-Trail-5-600x398.jpg
....en ik steek hangend aan een Tirolesa (zipline) een ijskoude, snelstromende rivier over...
Image
Greater-Patagonian-Trail-7-600x398.jpg

Het is ook een tocht van eerste keren, omdat ik mijzelf voor het eerst verwond. Door een 'tuime-claar', een ongelukkige struikelpartij, wijst mijn pink 90 graden de verkeerde kant op. De mevrouw van het medisch centrum stelt mij de volgende dag gerust; mijn pink is 'dislocated'. Er is niets ernstigs aan de hand. Oempfff!

Image
Greater-Patagonian-Trail-6-600x398.jpg
Afscheid van wandelmaat Phillip.

Na Chaltén wacht een tocht naar het noorden. Ooit was dit een illustere grensoversteek van Argentinië naar Chili, inmiddels is de tour bekend bij een breder publiek en zijn de grensposten ingesteld op ons toeristen.

Image
Greater-Patagonian-Trail-8-600x338.jpg
Startpunt van de tocht richting Chili.

Hier trakteert Patagonië mij voor het eerst op 'Patagons' weer met veel regen, wolken en ijskoude wind.

Image
Greater-Patagonian-Trail-9-600x338.jpg
Onstuimig weer in Patagonië.

Een wandeltocht door een zompig bos, zonder geweldige uitzichten, want ik loop in een wolk, brengt mij naar het gehucht Candelario Mancilla. Vernoemd naar de familie die zich ooit in deze barre uithoek heeft 'gesettled'.

Image
Greater-Patagonian-Trail-10-600x398.jpg
Wandelen in een wolk met soms een uitzicht.

Een paar keer per week vaart er een boot over het enorme groen/blauwe Lago O'Higgins. Omdat het te koud is om buiten te wachten meld ik mij bij de refugio/het woonhuis van de familie. Ik ben welkom bij de familielunch en vaar als enige klant met concullega/vriend van de familie, Marco, naar de overkant.

'Het seizoen begint volgende week, dan zit de boot vol. Eerst komen de Europeanen en Amerikanen, dan de Chilenen en aan het einde van de zomer de Aziaten', vertelt schipper Marco, terwijl we muy rápido over het meer stuiteren. 'Vandaag staat er veel wind!' De wind zorgt er ook voor dat ik eindelijk iets van de omgeving kan zien. Woeste, lege bergen, watervallen en besneeuwde toppen.

Image
Greater-Patagonian-Trail-11-600x398.jpg

Ik rijd met Marco mee naar Villa Mascardi, acht kilometer verderop. Vanwaar ik de volgende dag de bus naar Cochrane neem. Omdat ik mijn plan heb omgedraaid ben ik te vroeg om de 'Ruta de Pioneros' veilig te lopen. Een ongemarkeerde en woeste route van minstens acht dagen: er ligt hier nog teveel sneeuw. Daarnaast werkt mijn satellietzender, Spot, hier slecht. De afgelopen dagen is er maar één keer een bericht met daarin mijn locatie doorgekomen, terwijl ik er tijdens het lopen iedere tien minuten één verstuur. Een alternatief kan ik op deze afgelegen plek niet regelen.

Met de bus reis ik naar Cochrane. Zo'n 200 kilometer verderop. De tocht over onverharde wegen, verschillende passen en inclusief ferry over een uitgestrekt meer duur acht uur. Vanuit Cochrane wandel ik verder naar het noorden, dit keer door verschillende natuurgebieden.

Image
Greater-Patagonian-Trail-12-600x398.jpg
Park Tamango.

Eerst is er park Tamango, het zomerseizoen start pas over een paar weken en ik deel het park met twee andere wandelaars. Via een pas en de laatste resten sneeuw van het jaar bereik ik park Patagonia.

Image
Greater-Patagonian-Trail-13-600x398.jpg
Park Patagonia.

Park Patagonia is een project van The North Face-oprichters Tompkins. Dit is een Amerikaans ingericht park met campgrounds, een visitor center en picknick areas.

Image
Greater-Patagonian-Trail-17-600x398.jpg
Er grazen eindeloos veel Guanaco's langs de weg.

Via Valle de Avilés, een indrukwekkende vallei met veel, ijskoude rivierdoorsteken wandel ik NP Jeinimeni in.

Image
Greater-Patagonian-Trail-16-600x398.jpg

De volgende vallei, Valle Hermoso, geeft uitzichten op gletsjers, grillige bergen en het betoverende groenblauw Lago Verde.

Image
Greater-Patagonian-Trail-15-600x398.jpg
Eén van de vele 'Lago Verde's' op de GPT.

Hier zijn nog meer en nog koudere rivierdoorsteken; mijn schoenen en sokken verwissel ik een ontelbaar keer voor mijn barefoot-waterschoenen. Hoewel de rivieren hoog staan door het smeltwater is de wandeling prima te doen.

Nadat ik bij met de guarda parque heb gesproken over het vervolg van mij route kies ik niet voor een avontuurlijke doorsteek door extreem droog gebied inclusief gegarandeerde viento (wind), maar voor een wegwandeling met uitstap naar de Valle Lunar inclusief gegarandeerde viento.

Image
Greater-Patagonian-Trail-14-600x398.jpg
Wandelen in Patagonië: buiten man op paard en mucho de viento is hier niets.

Na een woeste nacht, waarin de wind mijn tarptent tot het uiterste heeft getest, volgt een indrukwekkende wandeling. Valle Lunar blijkt een traktatie te zijn; door weer en wind zijn de rotsen in bijzondere vormen uitgesleten.

Image
Greater-Patagonian-Trail-23-600x398.jpg
Valle Lunar.

In een grot, de Cuava de las Manos, zijn schilderingen te zien, gemaakt door de Tehuelche die hier meer dan 6.000 jaar geleden al leefden.

Image
Greater-Patagonian-Trail-24-600x398.jpg
Cuava Manos.

Vanuit het nabije Chile Chico vervolg ik mijn tocht. Eerst is er de ferry over het enorme Lago General Carrera/Lago Buenos Aires (Chile en Argentinë deken het meer). Het is een onvergetelijke ervaring van drie uur lang  klotsende golven en harde windvlagen. Vanuit Puerto Ibañez wandel ik over een best aardige 'verbindingsetappe' richting Cerro Castillo.

Image
Greater-Patagonian-Trail-21-600x398.jpg
Wandelen in Patagonië: vrouw met paard.

In het hostel in Villa Cerro Castillo ontmoet ik waar wandelaars en een medewerker informatie over de route geven: hoewel er hogerop nog sneeuw ligt is een tocht door het park mogelijk.

Image
Greater-Patagonian-Trail-19-600x398.jpg

Cerro Castillo blijkt alwéér een aangename verrassing te zijn. Er zijn uitzichten op de grillige bergtoppen, gletsjers en een bevroren meer.

Image
Greater-Patagonian-Trail-18-600x398.jpg
Cerro Castillo gletsjermeer.

Na een winderige, besneeuwde en besneeuwde pas bedwongen te hebben daal ik af. Door het smeltwater is het dal in een moeras veranderd en de trail in een beek. Het weer is grotendeels zonnig, wat de vele koude doorsteken een stuk aangenamer maakt.

Image
Greater-Patagonian-Trail-20-600x398.jpg
Paso Cerro Castillo.

Na een laatste rivieroversteek, dit keer is er een brug, verlaat ik het park en lift ik naar provinciehoofdstad Coyhaique, waar ik het volgende deel van mijn tocht plan. Daarover in het volgende blog meer.

Image
Greater-Patagonian-Trail-22-600x398.jpg
Top Cerro Castillo.