Toerskiën in Sylan, Noorwegen

Toerskiën is dé volkssport van het Hoge Noorden, misschien nog wel een grotere sport dan schaatsen in Nederland. Wanneer de eerste laag poedersneeuw neerdaalt op het hooggebergte, binden hele volksstammen de lange latten onder. En dan kan het flink druk worden, vooral in de bekendere gebieden als de Hardangervidda en Rondane. Lees onderstaande tips als je aan de massa wilt ontsnappen en nieuwe wildernissen wilt ontdekken. Want daar zit Noorwegen niet om verlegen…

LR-Blog-20_WvdB_foto4_eerste-toptur

Sylan, of Sylarna in het Zweeds, betekent zowel letterlijk als figuurlijk ‘ondergesneeuwd gebied’. Het ligt op een uurtje treinen van Trondheim. Sinds 2004 is een deel van deze ruige regio, bestaand uit een aantal markante toppen en een weidse hoogvlakte, bestempeld als nationaal park. Het heeft lange glooiende hellingen, een zonnig continentaal klimaat en een handjevol bemande hutten: perfect terrein voor een ontspannen skitoer. Zweden is nergens ver weg en even de grens over lopen of skiën is geen probleem.

Voluit naar Fongen

De hut Bjørneggen ligt aan de rand van Sylan en is zelfs per taxi te bereiken vanaf het treinstation in Meråker. De hut is de toegangspoort tot Sylan. Een paar honderd meter hoger dan de hut is het sneeuwzeker tot ver in april. Een perfect startpunt voor een toerskitoer. Een mooie eerste zet is de tocht naar de onbemande Ramsjøhytta. De klim zit aan het begin van de tocht, waardoor je de rest van de dag kunt genieten van een fenomenaal uitzicht op de majestueuze toppen rondom, inclusief de hoogste aan de Noorse kant: Fongen. Maar je hoeft niet per se de horizon af te speuren om iets interessants in het vizier te krijgen. Dichterbij is ook genoeg te zien. Je passeert oude mijnschachten, sommige op wel 800 meter boven zeeniveau, midden in de tundra. Het is bijna niet voor te stellen, maar een paar eeuwen geleden zwoegden hier mijnwerkers bij weer en wind om koper te winnen.

Sneeuwwit en ijskoud

Dag twee van de tocht gaat naar de bemande hut Storeirikvollen. Met de ruim 20 kilometer van de eerste etappe in de benen, is het wel zo prettig dat die met een afdaling begint. Eindeloos en geleidelijk, een heerlijk begin van de dag. Hierna volgt de route het licht glooiende terrein van de Storsanka-rivier. Wanneer er sneeuw in de lucht hangt, smelten hemel en horizon samen, wat weinig tekening in het landschap geeft. Rond Pasen staat hier overal markering. De route kent een roemruchte geschiedenis. In 1719 passeerde hier een Zweeds leger op weg naar huis na een afgebroken veldtocht. Maar noodweer gooide roet in het eten en maar liefst 4000 soldaten lieten het leven tijdens een epische sneeuwstorm. Vandaar dat deze aftocht hier bekend staat als dodenmars. Eindpunt Storeirikvollen is een zalige pleisterplaats, perfect om op krachten te komen. Er wordt goed voor je gezorgd door het vriendelijke personeel en het uitzicht vanuit de stua, de huiskamer, verveelt nooit.

Haute cuisine op grote hoogte

Het is dat de markering van kleur verandert (geelblauw in plaats van rood), anders zou je niet weten dat je net Zweden bent binnengeskied. Vandaag staat Blåhammaren fjällstation de hoogste bemande hut van het land, op het programma. Om er te komen moet flink gewerkt worden: je zult bijna duizend hoogtemeters moeten overbruggen. Dus bindt die vellen maar onder, je zult ze nodig hebben. Op mooi-weerdagen – er zijn er genoeg! – kun je ruim 50 kilometer om je heen kijken. En Blåhammaren zelf is ook geen slecht vooruitzicht, tenzij je niet houdt van sauna’s met panoramaview, fantastische driegangen menu’s of het dozijn aan verschillende speciaalbiertjes dat over de toonbank gaat. Maar probeer er niet teveel, want de afdaling naar het treinstation van Storlien is de perfecte lakmoestest voor je downhill skills.

Zelf naar Sylan?

Vliegen: KLM vliegt meermaals per dag van Schiphol naar Trondheim. Vanaf daar is Sylan in een vloek en een zucht te bereiken per trein stap uit in Meråker. Vanaf hier kun je in een paar uur naar beginpunt Bjørneggen skiën. Of je neemt een taxi voor een paar tientjes: de hut ligt namelijk aan een weg die `s winters open wordt gehouden. Houd er rekening mee dat de beschreven hutten tijdens het Paasseizoen druk kunnen zijn. Reserveren is voor Blåhammaren zeker aan te raden. Vanaf eindpunt Storlien gaan er regelmatig treinen naar Trondheim die zelfs bij het vliegveld stoppen, halte Hell (echt waar).

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Download de GPS van deze tocht op wikiloc.

 

Gerelateerd

Delen

Waardering
70755
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *