Stilte en natuur: de Vechtplassen

Bij toeval raakten we verzeild in de streek rond de Vechtplassen. Niet een omgeving waar ik op basis van ervaring snel naartoe zal gaan om eens van de rust, stilte en natuur te genieten. Maar ik heb opnieuw gemerkt dat door een gebied heenrijden met de auto anders is, dan er verblijven.

Nieuwe Hollandse Waterlinie

We logeerden in Fort Spion, of beter in de kanonnenkamer van het voormalig verdedigingswerk van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ook al ligt dat fort vlak langs de druk bereden Blokdijk tussen Oud-Loosdrecht en Loenen aan de Vecht, het is op zich al een oase van rust in de wereld van SUV’s, zeiljachten en huizen die qua verkoopprijs beginnen bij anderhalf miljoen euro. Gok ik.

Loederveense Plas

Een rondje over het oude fortterrein, waar ook een fijn natuurkampeerterreintje is, leverde een schat aan leuke waarnemingen op. Boven de deur van onze slaapkamer had een witte kwikstaart zijn nest gebouwd, op een terrein dartelden atalanta’s, koolwitjes en kleine vossen. Toen ik even in de verte over de Loenderveense Plas stond te loeren vlogen er drie lepelaars over. Een combinatie van die lepelaars en een opmerking van fortbewoner Martijn Salet over ‘plassen waar geen mens komt’ schudde mij wakker. Misschien was ik te bevooroordeeld. De randstad begint voor mij bij Amersfoort en alles wat daar ten westen van ligt is te druk om echte natuur te herbergen. Denk ik dan. Maar ondanks dat ik die twee dagen eigenlijk iets anders aan mijn hoofd had, besloot ik mijn ogen toch de kost te geven.

Purperreiger

Tijdens een prachtig vaartochtje op de plassen zag (en hoorde) ik tussen al die veel te dure weekendoptrekjes de planten en dieren aan de poorten van de beschaving rammelen. De prachtige plant Bitterzoet overwoekerde een keurig aangelegde hardhouten steiger, kokmeeuwen voorzagen het rieten dak van een huis van een prachtig vlekkenpatroon, in de elzen op de oude legakkers jubelden zwartkoppen en spotvogels, een bruine kiekendief scheerde over de rietveldjes. Bovendien zagen we later op de avond zowaar een purperreiger overvliegen. Rustig wiekend in zuidelijke richting, de voetjes netjes gekruist. Een purperreiger! Hier? De purperreiger is een kleine uitvoering van de blauwe reiger. De vleugels zijn bij het juiste licht inderdaad bijna purperachtig, de onderzijde is lichtbruin met zwarte vlekken. De zeldzame vogel blijkt er zelfs te broeden, in de Breukeleveense Plassen en stukje verderop.  Purperreigers, die had ik al een tijdje niet meer gezien. Purperreigers hebben we in al die topnatuurgebieden in het rustige Noord-Nederland namelijk niet…

Ook naar de Plassen?

Er zijn in de omgeving diverse wandel-, fiets- en vaarroutes uitgezet. Die zijn onder meer te vinden op de website van natuurmonumenten. Info over de Nieuwe Hollandse Waterlinie vind je hier.

Fotobijschriften

Foto 1: Purperreiger. (foto Jan Duker, www.janduker.nl)
Foto 2: De ingang van de remise, waar vroeger de kanonnen werden gestald op Fort Spion. Nu kun je er overnachten.
Foto 3: Klein geaderd witje op het fortterrein.
Foto 4: Gevelsteen van Fort Spion.

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Gerelateerd

Delen

Waardering
57705
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *