Slechtvalken kijken op Schiermonnikoog, Waddeneilanden, Nederland

Wonen in het noorden van het land heeft alleen maar voordelen. Eén daarvan is dat een ‘dagje Schier’ tot het standaardrepertoire kan behoren. Ik zeg met nadruk kán, want je moet toch altijd enige moeite doen er te komen. In mijn geval betekent het een uurtje rijden met de auto naar Lauwersoog en dan die heerlijke drie kwartier op de boot.

Koude klus
In de strenge winter van 95/96 deed ik er drie maanden onderzoek naar grauwe ganzen. Een koude maar zeer aangename klus. De soms wat saaie uurtjes in het piepkleine schuilhutje aan de rand van de kwelder werden vanzelf aangenaam als er een slechtvalk in de buurt zat. Uren heb ik naar deze krachtige roofvogels gekeken als ze op een strandpaal zaten te wachten tot het moment dat de honger aanbrak.

Wintergast
In die tijd was de slechtvalk vooral een wintergast. ‘Onze’ winterslechtvalken broedden in noordelijke streken. Als broedvogel kende ik hem alleen uit de Alpen waar ik hem in de meest onherbergzame delen tegenkwam. Maar tegenwoordig broedt deze prachtige vogel ook gewoon in ons land en dan vooral in de buurt van grote steden. Vanaf hoge gebouwen, fabrieksschoorstenen en elektriciteitsmasten jagen ze op alles wat veren heeft. Stadsduiven zijn favoriet.

Gratis scrubbeurt
Maar voor mij horen slechtvalken nog steeds vooral bij een naderende winter. Bij stormachtige wind, koude vingers en tranende ogen. Als we eind oktober een grote ronde op Schiermonnikoog lopen, kijk ik dan ook verlangend naar hem uit. Maar op de kwelder zijn nauwelijks vogels. Het waait zo hard, dat ze zich schuil houden. In de loop van de middag trekt de wind steeds verder aan. Eenmaal op het strand krijgen we een gratis scrubbeurt.

Spreeuwen
Maar dan ineens zien we een groepje spreeuwen vliegen. Ze vliegen boven zee en komen haaks op het strand aan. Mijn lief ziet vanuit haar ooghoek een grote vogel van het strand opvliegen. ‘Slechtvalk’, roep ik enthousiast. We zien hoe hij laag blijft en de groep spreeuwen van onderen probeert aan te vallen. De groep verbreekt de veilige formatie en stuift binnen een milliseconde uiteen. De slechtvalk concentreert zich op een van de vogels, maar wordt ineens gegrepen door de wind. Met een rotgang wordt hij richting zee geblazen.
De spreeuwen zijn veilig. De trotse roofvogel heeft het echter even te kwaad. Hulpeloos fladderend probeert hij terug te keren naar het veilige duintje op het strand. We verliezen hem vrij snel uit het oog. Even verderop vinden we de verse vleugel van een zanglijster die op typische slechtvalk-manier is achter gelaten. De vleugel gaat mee voor in de collectie. Want dat is ook zo leuk aan slechtvalken, ze zijn hofleverancier voor verenverzamelaars zoals ik.

Foto 1: Adulte slechtvalk.
Foto Jan Duker/www.janduker.nl

Foto 2: Prooirest van een slechtvalk, een vleugel van een zanglijster.

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Foto 3: Strandpaal op Schiermonnikoog, een geliefde uitzichtplek van slechtvalken.
Foto Nicolette Branderhorst

Foto 4: Gratis zandscrub op het strand van Schiermonnikoog.

 

Gerelateerd

Delen

Waardering
50575
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *