De transhumance in de Pyreneeën, Frankrijk

De transhumance, het moment waarop het vee de bergen in wordt gebracht, markeert het begin van de zomer. De sneeuw is goeddeels verdwenen , de bergweiden zijn groen, de temperaturen zijn aangenaam. Kortom, het vee kan de bergen in. De transhumance is eigenlijk ook het moment waarop de Pyreneeën weer tot leven worden gewekt. Schapen, paarden en koeien zijn overal te vinden en menige cabane wordt bewoond door een herder.

Onbestendig voorjaar
In de Couserans, een streek in de Franse Pyreneeën, heeft men van de transhumance een evenement gemaakt, waarbij belangstellenden de gelegenheid krijgen met de kudde mee te lopen tot aan de plek waar de dieren de zomermaanden zullen doorbrengen. De transhumance wordt traditiegetrouw begin juni gehouden. Dit jaar echter bleek het onverantwoord het vee omhoog te brengen. De reden: begin juni waren er nog geen bergweiden. Door de enorme hoeveelheden sneeuw die de afgelopen winter zijn gevallen en het koude, onbestendige voorjaar, zagen de Pyreneeën er begin juni nog winters uit. Het vee moest nog even wachten. In mijn vallei, de Vallée de Bethmale, besloot men de transhumance twee weken later, op 22 en 23 juni, te laten plaatsvinden.

Robuust paardenras
Op 22 juni werd het vee tot aan het begin van de vallei gebracht. Een dag later vond de finale plaats, de wandeling over La Serre (mooie bergkam met oude schuren en uitzichten in alle richtingen) naar een prachtige plek in de bergen: het Cirque de Campuls. In dit kleine keteldal stond natuurlijk een gote tent, waar geschuild, gegeten en gedronken kon worden. Zonder spijs en drank gaat er niks in Frankrijk. Bijzonder aan de transhumance in Bethmale is dat er niet alleen koeien en schapen worden begeleid, maar ook een kudde paarden. Mérens-paarden zijn het, een uit de streek afkomstig paardenras. Stevig, robuust en zwart. Hij wordt ook wel de ‘Prince noir de l’Ariège’ (de zwarte prins van de Ariège) genoemd. Ik vind het iedere keer weer een belevenis om met een stuk of tachtig van deze paarden te kunnen meelopen.

Mist en motregen
Jammer is het dat de transhumance in Bethmale onder een slecht gesternte lijkt te zijn geboren. De weersomstandigheden zijn verschillende keren dramatisch geweest. Op 23 juni was het niet anders. Mist, motregen, koud. Het deerde de vele belangstellenden niet. Ik liep mee om het nog eens mee te maken en deed een poging enkele leuke foto’s te maken. Het viel niet mee, maar op La Serre, waar de paarden moeilijk in bedwang zijn te houden, heb ik toch een paar plaatjes kunnen maken. Daarna doorgelopen naar La Serre. De paarden waren er al. Ondanks het slechte weer, was de belangstelling behoorlijk. Lang ben ik er niet gebleven. Het huis moest nog worden schoongemaakt en er moest worden gekookt voor mijn gasten. C’est la vie.

Informatie over de transhumance in de Vallée de Bethmale: www.transhumance-en-bethmale.fr
Transhumance in de streek de Couserans: http://transhumance.pays-couserans.fr

 

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Gerelateerd

Delen

Waardering
45807
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *