Met de hond op huttentocht in Oostenrijk

Na mijn vorige blogpost – berghutten en wandelpaden in Oostenrijk in gevaar – is het niet meer dan logisch dat deze post een huttentocht als onderwerp heeft. Het wandelseizoen op hoogte loopt zo’n beetje parallel aan de openingsmaanden van de hutten. In het Nationalpark Hohe Tauern zijn de meeste hutten daarom vanaf half juli geopend.  De sneeuw is grotendeels verdwenen en de hutten zijn weer wandelend bereikbaar. Mijn favoriete tijd om hutten te bezoeken is echter aan het einde van het seizoen. Het is er niet meer zo druk en we genieten vaak van wat hier de ‘Altweibersommer’ wordt genoemd. Mooi, stabiel weer en een graadje of twintig. Met andere woorden: ideaal wandelweer voor een driedaagse tocht met onze honden Paco en Paula.

Bonn-Matreier-Hütte
Startpunt is Wallhom in het Virgental. We zijn van plan op de Bonn-Matreier-Hütte te overnachten, om vervolgens in twee dagen naar het Venedigerhaus in InnergschlöB te lopen. De Bonn-Matreier-Hütte (2.745 m) ligt op een bergrug aan de voet van de Rauhkopf (3.070 m) en biedt een fantastisch uitzicht op het Virgental en de omliggende bergen. Het is al behoorlijk fris wanneer we na zo’n twee uur bij de hut aankomen – het is goed merkbaar dat de zomer op haar einde loopt.

Drieduizenders
De volgende dag is het de bedoeling om niet alleen naar de Badenerhütte te lopen, maar ook twee drieduizenders mee te pikken: de Säulkopf (3.209 m) en de Rauhkopf (3.070 m).Naar de Säulkopf is het niet altijd even gemakkelijk om de markering te vinden, maar uiteindelijk staan we op de graat die het Virgental en het Frosnitztal van elkaar scheidt. De laatste tachtig meter naar de top zijn niet te doen met een aangelijnde Paco. Hetzelfde geldt voor de Rauhkopf. Aan het einde van de ochtend beginnen we aan de oversteek naar de Badenerhütte.

Steenslag
Daarvoor moeten we naar de Galtenscharte (2.871 m), dat berucht is vanwege het vele steenslag dat daar naar beneden komt zetten. Gelukkig blijven we daarvan verschoond, al is wel duidelijk zichtbaar waarom op de Bonn-Matreier-Hütte zo nadrukkelijk voor dat fenomeen wordt gewaarschuwd. De daarop volgende afdaling naar de Badenerhütte (2.608 m) begint steil en gaat dan over in een pad dat de hoogtelijnen grotendeels volgt, zonder dat er ook maar een einde aan lijkt te komen.

Met een hond?!
Omdat we met twee honden onderweg zijn worden we, door de mensen van de hut, gewaarschuwd voor verschillende gezekerde passages, waar we volgens hen met een aangelijnde hond niet langs kunnen. Aangezien ze ook niet hadden verwacht dat we met Paula en Paco over de Galtenscharte zouden komen en beide honden niet anders gewend zijn dan met ons door de bergen te moeten struinen, nemen we de waarschuwing met een flinke korrel zout. Of we er echt niet langs kunnen zullen we tijdens de wandeling zelf wel beoordelen.

Ongeëvenaard uitzicht
De volgende – en laatste – dag van onze tocht moeten we op het stuk tussen Badenerhütte en Löbbentörl inderdaad een paar keer langs een gezekerde passage, maar nergens is het zo lastig dat het we nodig vinden om terug te keren. Goed concentreren en de hond de tijd geven om zijn weg te zoeken, zorgt ervoor dat we overal goed voorbij komen. Slechts één keer moet Paco aan zijn tuig een stukje naar beneden worden getild. Vanaf het Löbbentörl en de naastgelegen Innerer Knorrkogel (2.882 m) hebben we een ongeëvenaard uitzicht op het Großvenediger en haar omringende gletsjers. Nadat we de vele – ergerlijk irritante – traptreden in de afdaling hebben overwonnen, genieten we op het terras van het Venedigerhaus na van drie prachtige wandeldagen. Het was alle inspanning wederom meer dan waard.

Meer informatie

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Hond mee op de hut
Omdat we onze honden mee wilden nemen, hebben we de overnachtingen op de Bonn-Matreier-Hütte en Badenerhütte vooraf gereserveerd. Niet op alle hutten zijn honden welkom in slaapkamers en al helemaal niet in lagers, al is men dan soms nog wel bereid je in het winterlager te laten overnachten. Ben je met je hond onderweg, neem dan vooraf contact op met de hut waar je wilt overnachten om teleurstellingen te voorkomen.

Jouw hond in de bergen
Onze honden doen hun hele leven al niets anders als met ons door de bergen lopen. Het zijn met andere woorden: ervaren bergwandelaars. Houd er rekening mee, dat dit voor jouw hond mogelijk niet geldt. Net als jij moet ook je hond aan de andere omstandigheden (grote(re) hoogten, onbekend terrein, anders eten, veel wild (zoals bergmarmotten), etc.) wennen. Begin eenvoudig en bouw ervaring en conditie langzaam op.

Vergeet niet voldoende eten voor je hond mee te nemen. Water was op deze route volop voor handen, maar dat is niet altijd zo. Let daarop bij het plannen van je route en neem zo nodig ook voldoende water voor hem/haar mee. Een kleedje waarop je hond kan liggen op de hut is ook een goed idee, vooral wanneer je hond – zoals die van mij – kortharig is. Het wordt echt niet gewaardeerd wanneer je hem/haar op één van de dekens van de hut en/of het bed legt. Ik gebruik de helft van een oude fleecedeken. In het Nationalpark Hohe Tauern geldt een aanlijnplicht.

Nuttige links

Wij hebben overnacht op de Bonn-Matreier-Hütte en de Badenerhütte

Vanaf Venedigerhaus kun je het dal uitlopen (ca. 1,5 uur) naar de parkeerplaats en de bushalte bij Matreier Tauernhaus. Je kunt echter ook met een daltaxi naar de parkeerplaats komen. Meld bij de chauffeur dat je graag mee wil rijden. Wil je het dal inrijden, dan tevoren telefonisch bij Venedigerhaus reserveren (+43 4875 8820).

Tijdens dit soort wandelingen heeft mijn hond Paco het tuig behorende bij het Palisades Pack van Ruffwear aan. De lijn is aan het tuig bevestigd, zodat hij niet in zijn halsband blijft hangen (en stikt of zijn nek breekt) wanneer hij per ongeluk een stuk naar beneden valt.

Als het enigszins kan draag ik alles zelf, maar voor langere tochten bevestig ik ook de rugzak aan het tuig. Paco draagt dan een aantal lichtere zaken (wat kleding, zijn kleed, etc.), terwijl ik dan onder meer het water en ons beider eten voor mijn rekening neem.

Gerelateerd

Delen

Waardering
49323
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

2 reacties op “Met de hond op huttentocht in Oostenrijk

  1. Hallo,
    Wij hebben vorige week 3 dagen door Berchtesgaden getrokken met 2 overnachtingen in een hut met 2 volwassenen, 2 kinderen en onze hond.

    Je hebt daar een overvloed aan routes van licht tot zwaar. Wel even de hut van te voren benaderen over de hond. Ons hoogste punt was 2200 meter, met wat lastige paden erbij, lees stijl. Echter voor onze hond geen probleem.

    Al met al een erg mooie tocht! Ik heb onze route eventueel beschikbaar.

  2. Beste, wat een aantrekkelijk beschreven huttentocht, we zouden dat deze zomer (2015) graag met het gezin – 2 ouders en 4 kids tussen 8 en 14 – en onze hond ook doen. Onze ervaring beperkt zich echter tot lagere toppen van de ‘Wilden Kaiser’ (uitvalsbasis = gaststeig, bij Sankt Johann in Tirol), al kennen we daar de mooiste plekjes onderhand wel allemaal en zien de kids ernaar uit om hun en onze grenzen te verleggen. Ik wil met hun dus hogerop. kan ik met een aantal praktische vragen bij jou terecht? stuur je dan een mailtje aub, alvast bedankt!
    Robert

    ps. ik zou zelf ook nog wel wat wandelroutes kunnen beschrijven, vooral dan in Zweeds Lapland (buurt van Fatmomakke&Marsfjäll en Kungsleden-pad), een paar in Noorwegen; misschien moeten we ook eens praktische info uitwisselen over hoe dat in zijn werk zou kunnen gaan 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *