Hoe gaat het met de beren in de Pyreneeën?

Afgelopen week viel mijn oog op een artikel in lokaal krantje (Le Petit Journal) over de dood van een beer in de Pyreneeën. Balou, zo heet de beer, werd in juni 2014 gevonden in de Franse centrale Pyreneeën, nabij het dorpje Fos.

De laatste echte

Balou is een van de vijf beren die men in 2006 in de Pyreneeën heeft uitgezet. Dit uitzetten was een logische reactie op het doodschieten in 2004 van de laatste vrouwelijke ‘echte Pyreenese’ beer, wat tot grote verontwaardiging leidde tot ver buiten de Pyreneeën. De politiek kon toen niet veel anders dan meewerken aan het uitzetten van enkele beren teneinde de gemoederen te sussen. Vier vrouwtjes en een mannelijke beer werden uitgezet in het voorjaar van 2006 ondanks felle protesten van de lokale bevolking. ‘Hoe haal je het in je hersens om een schadelijk dier uit te zetten en te beschermen?’, hoor je vaak onder de mensen hier.

Twee kampen

Door de aanhoudende weerstand tegen de aanwezigheid van de beren, die zich af en toe vergrijpen aan een schaap, heeft het uitzetten in 2006 geen vervolg meer gekregen. De lokale bevolking wil niet, de politiek durft niet en de natuurbeschermers en voorstanders kunnen niet. En dus zitten we nu met maar een kleine berenpopulatie in de Pyreneeën. Allemaal beren die zijn uitgezet of nakomelingen ervan. Tenminste 24 beren waren er aan het begin van het jaar, volgens de specialisten. De beren hebben dus niet stil gezeten maar doen zelf het nodige om de soort in stand te houden. Een bepalende rol speelt daarbij een mannetje genaamd Pyros. Hij is in 1997 uitgezet. Ja, ook toen werden beren uitgezet. Bij wijze van experiment werden in 1996 twee vrouwtjes uitgezet, gevolgd door Pyros in 1997. En Pyros leeft nog steeds. Hij is intussen 25 jaar, een zeer respectabele leeftijd voor een in het wild levende beer. Verreweg de meeste nakomelingen danken hun leven aan Pyros.

Te klein

De populatie is natuurlijk te klein om levensvatbaar te zijn. Daarom zijn er nieuwe uitzettingen nodig. Vers bloed. Maar de politiek durft niet en laat zijn oren gemakshalve hangen naar de lokale bevolking, de herders, de jagers, de fokkers, de vleesverwerkende industrie. In de westelijke Pyreneeën leven op dit moment niet meer dan twee beren. Twee mannetjes zijn het. Ze hebben geen contact met de overige beren. Voortplanting is dus uitgesloten. Toch wordt het uitzetten van niet meer dan één enkele beer door de politiek tegengehouden. Er is onvoldoende urgentie, zo wordt gezegd. Tja, wat moeten we daar nog van zeggen? Al enkele decennia is de boel in twee kampen verdeeld. Laten we maar zeggen: natuurbeschermers en lokale bevolking. Twee kampen die lijnrecht tegenover elkaar staan en in al die jaren niet nader tot elkaar zijn gekomen. De discussie is er een van verwijten en verdachtmakingen. Eerlijk gezegd ben ik een beetje klaar met de berendiscussie in de Pyreneeën. De argumenten voor en tegen zijn bekend en eindeloos uitgewisseld. Moedeloos word je ervan.

Terug naar Balou

Balou is dus dood. Wat gebeurt er eigenlijk als een beer overlijdt in de Pyreneeën? Een team van specialisten komt dan tevoorschijn en gaat nauwkeurig bekijken wat de doodsoorzaak is. De plek waar het dier is gevonden wordt onderzocht en het lijk wordt geanalyseerd. Ook in het geval van Balou (mannetje, 11 jaar oud) werd uitgebreid onderzoek gedaan. Doodgeschoten? Vergiftigd? Gevallen? Alle opties worden bekeken. Een beer is bij de autoriteiten in goede handen. Er hoeft maar iets te gebeuren of men staat klaar om te helpen. Ze worden voortdurend gesurveilleerd door een team specialisten. Een mens dat slachtoffer is van een misdrijf moet altijd maar afwachten of en wanneer de politie in actie komt.

Bij Balou is er geen enkele reden om aan te nemen dat hij door mensen is gedood, zo is gebleken. De meest waarschijnlijke doodsoorzaak is dat hij door de bliksem is getroffen. Hoe dan ook een treurig einde voor deze beer. Hij schijnt overigens de vader te zijn van twee recent geboren beertjes. Ook al is hij dood, hij heeft in ieder geval een bijdrage geleverd aan de instandhouding van de soort.

Kleine kans

Er leven dus beren in de Pyreneeën. Uit Slovenië afkomstig of nakomelingen ervan. Veel zijn het er niet en het zullen er waarschijnlijk ook nooit veel worden. Daarvoor is de weerstand te groot en te hardnekkig. De meeste beren leven trouwens in mijn streek. Ik heb er nog nooit een gezien, maar het zou kunnen gebeuren dat ik er ooit een tegen het lijf loop. Ik kan me er niet druk om maken. Het zijn toch geen echte beren. Dus wat kan me gebeuren?

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Informatie

Een goede site om op de hoogte te blijven van de beren in de Pyreneeën: www.paysdelours.com

 

 

 

 

Gerelateerd

Delen

Waardering
59732
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

2 reacties op “Hoe gaat het met de beren in de Pyreneeën?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *