11.500 km fietsen van Caïro naar Capetown

Na een adempauze in Nederland zitten Isa en vriend Youri weer in het zadel. Ze schrijven ons over de 1400 km lange etappe die vanaf Caïro naar Luxor via de Western Dessert in Egypte voert. Het zijn de eerste kilometers van de geplande 11.500 km naar Capetown.

De stad uit

In de zomer Caïro verlaten staat gelijk aan een permanente leegloop van ieder beetje lichaamsvocht. Het is een herontdekking van de poriën waarvan ik tot voor kort het bestaan niet kende. Met de uitlaatgassen die we inademen in deze miljoenenstad zijn we tevens de illusie armer dat fietsen gezond is. Als een balletje in de flipperkast manoeuvreren we onze fietsen tussen het chaotische verkeer. Strak vooruit kijken en hopen dat ze achter je ook een beetje opletten. Het remt of het remt niet. Inshallah. Met de vol bepakte fietstassen blijkt onze remweg langer dan normaal. Gulzig hebben we ons tegoed gedaan aan pakken roggebrood, noten, noodles en havermout voor de eerste etappe van 1400 km vanaf Cairo naar Luxor via de Western Dessert. Het zijn de eerste kilometers van de komende 11.500 km vanaf Cairo naar Capetown.

cairo capetown 17

 

Een avontuur is pas leuk als het voorbij is

Elke dag staan we nog voor het ochtendgloren op. Fietsend van waterpunt naar schaduwplek overleven we de hitte. Vandaag suizen de banden met wind mee heerlijk over het asfalt. Heel even laat ik mijn oog vallen op de teller: 07.33 uur, 39 graden. Fuck zeg, wat heet ! ‘Hé Youri, met deze wind mee kunnen we makkelijk het volgende punt halen. Zin in een uitdaging ? 85 kilometer voor de lunch?’ Lachend neemt hij de uitdaging aan. ‘Oké, let’s do it!’

Verlangen naar meer

Enthousiast zetten we een moordend tempo in waar we onszelf over verbazen. Op het moment dat de wind zich tegen ons keerde hadden we beter moeten weten. Er volgen 10 slopende kilometers, waarbij de snelheidsmeter tot een minimum daalt. Ergens wist ik wel dat we bij de laatste mogelijkheid op schaduw hadden moeten stoppen. Op dat moment was het kiezen tussen een lullig beetje schaduw of het vooruitzicht van een ambulance post met koud water en een fan. Maar verlangen naar meer schakelt het hart uit en laat per onmiddellijk het hoofd spreken. De waarschuwing ‘ je weet dat het altijd anders loopt’ was een laatste poging van mijn intuïtie om ons te behoeden voor deze kansloze actie. 85 kilometer voor de lunch is leuk wanneer de wind je vriend is. Zodra die zich tegen je keert zou je beter moeten weten.

cairo capetown 4

Twee idioten uit de polder

Genadeloos raast de wind om me heen. Hij ontneemt mijn oog het laatste restje traanvocht.  Moeizaam knipper ik in het schelle licht en vecht tegen de droogte van de woestijn. Alles voelt loom en droog.  De bewoners laten deze uren slapend aan zich voorbijgaan.  Opgegroeid met dadels, kamelenmelk en lemen hutjes weten ze als geen ander dat je op dit tijdstip overal kunt zijn, behalve buiten. Alleen twee idioten uit de polder doen zoiets. Komend uit een land waar het nimmer te warm of te koud is.

Uitgewrongen vogeltjes

12.49 uur, 46 graden. De laatste uren hebben we geen woord gesproken. Ieder is verzonken in zijn eigen wereld. Vechtend tegen de wind, de warmte en onze eigen gedachtes. Met tranen in onze ogen zien we in de verte een mast. De weg ernaartoe is vooral lang, recht en voorzien van donker asfalt. In combinatie met de hitte ziet de weg eruit alsof hij kookt. Lief komt Youri voor me fietsen. Met een uiterste krachtinspanning neemt hij het op tegen de wind. Alles eruit persend wat er nog in zit voor de laatste kilometers naar de ambulancepost. Bij aankomst kunnen we alleen nog ‘hoi’ zeggen om vervolgens voor de komende drie uur als dode, uitgewrongen vogeltjes neer te vallen op de kussens. Bouillon, water en ORS helpen ons er weer bovenop. Het is echt waar; een avontuur is pas leuk als het voorbij is.

cairo capetown 13

Genieten van de woestijn

Na dit avontuur is het vooral genieten van de verborgen schatten die je alleen in de woestijn vindt. De eindeloze stilte is aangenaam voor de oren en het opkomen van de maan een streling voor het oog. Vooral wanneer de oranje bol zich losmaakt van de aarde om vervolgens stralend onze kampeerplek te verlichten. Ieder nacht slapen we onder een fantastische sterrenhemel. Hebben we al twee keer een jong vosje gezien. Aankomen in de volgende plaats is een waar feest na dagen van eindeloos ‘niks’. Vrolijk luisteren we naar het kwetterende geluid van de krekels, zwaaien we naar de mensen die hun karren met ezels ervoor besturen en nemen we gretig alle mango’s en dadels in ontvangst die de vruchtbare oases voortbrengen. De afwisseling van de vele theehuizen zijn een verademing na wind, zand en zon. En na dagen zonder water zijn we niet weg te slaan uit de douche!

cairo capetown 1

cairo capetown 3

En nu?

Inmiddels zijn we nu in Aswan en hebben we ons visum voor Sudan binnen.
Zondag vertrekt de boot ! Het zal ons laatste moslim land worden na 17 maanden. We kijken nu al uit naar meer contact met vrouwen en het dragen van een korte broek.

cairo capetown 6

 

Downloads


Gerelateerd

Delen

Waardering
69157
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *