In Memoriam Erik Versantvoort

Erik Versantvoort           11 mei 1960 – 16 september 2017

“Het leek of deze plek het al wist. De wind loeide door elke kier van het chalet, langs elke tak van elke boom en door elke spleet in de rotsen. De regen kwam met bakken uit de lucht en veranderde de bossen in een treurige leegte. De natuur huilde.. Old Crow, Saint Hubert, de Dersou, de Umwurf… elke voor jou belangrijke plek in de Vogezen, voelde en wist dat je niet meer langs zult komen.

Vandaag heb je je taak volbracht, is je strijd gestreden. Zo rustig als je ging is de natuur nu ook. Het is goed vriend, je kunt het nu laten gaan. Je hebt er alles aan gedaan.”

Op 16 september kwam het droevige bericht dat Erik Versantvoort was overleden en vulde droefheid de harten van vele Bushcrafters en liefhebbers van de Franse Vogezen.

Erik werd geboren in 1960 en groeide op in Noord-Brabant. Al van kinds af aan was hij een groot natuurliefhebber. Zelfs met wespen kon hij goed overweg, als kleine jongen ving hij ze tussen zijn vingertjes en bestudeerde hij ze tot in detail. De natuur hield ook van Erik: geen van deze gevangen wespen heeft hem ooit gestoken.

Hij groeide op tot een echte reiziger, een avonturier zelfs, die de bijzondere plekken van deze aarde bezocht. Van de extreme kou in Groenland tot de warmte van Mauritius, Erik heeft veel van de wereld gezien. Hij werd geraakt door de schoonheid van de echte wildernis: ruige natuur, eenzame leegtes, eindeloze bossen…

Op latere leeftijd ontdekte hij de Franse Vogezen en werd op slag verliefd op deze mooie streek. Een gebied wat van alles een beetje in zich had, hier kwam alles samen. Zijn liefde was zodanig dat hij zijn werkgever vroeg hem over te plaatsen naar Frankrijk. Dat lukte en zo ontstond voor hem de gelegenheid om dicht bij de Vogezen te wonen en dit gebied tot in detail te ontdekken. Uren, dagen, weken heeft hij doorgebracht in de bossen, bergen en dalen. Vaak met zijn mountainbike, maar ook te voet of op sneeuwschoenen. Telkens op zoek naar nieuwe bivaklocaties en adembenemende vergezichten.

Velen wisten dat ze bij Erik moesten zijn als ze informatie zochten over wandelen, bivakkeren en bushcraften in dit deel van Frankrijk. Alleen de informatie geven was voor hem niet genoeg, je kon erop rekenen dat Erik je tot in de detail begeleidde bij de voorbereiding van je plannen en voor je klaarstond als je hem tijdens je reis nodig had. Ook een hartelijke ontvangst in één van de vele openbare hutten behoorde tot het vaste pakket. Voor Erik was niets te gek, zijn doel was om elke bezoeker de Vogezen te laten beleven. Én dat is hem zeker gelukt!

Een andere missie van Erik was het voorlichten van bezoekers over de natuur. Hij wilde dat mensen begrepen hoe je op een veilige en verantwoorde manier in de natuur kunt verblijven. Gebruik maken van alles wat de natuur te bieden heeft, maar wel met het grootste respect voor alles wat groeit en bloeit, Bushcraft dus. Hij ontwikkelde doe-boxen voor jong en oud, waarbij men de basisprincipes van Bushcraft kon leren kennen en op een leuke en eenvoudige manier met deze technieken aan de slag kon gaan.

Begin 2016 kwam zijn grootste droom uit: hij ontdekte een verlaten chalet in de afgelegen bossen en spoorde de eigenaar op. Hij regelde dat hij gebruik van het terrein mocht maken en zo ontstond zijn Basecamp ‘Old-Crow’. Een plek waar iedere bushcrafter en natuurliefhebber altijd welkom was. In juni 2016 was het chalet klaar voor gebruik en opende hij het Basecamp.

Een week na de opening kwam het slechte nieuws. Erik bleek ziek, ernstig ziek. Voor menigeen zou dit nieuws een enorme klap zijn geweest, maar Erik liet zich er niet door afleiden. Hij stelde zich tot doel om minimaal één jaar, alle vier de seizoenen, op Old Crow te verblijven. Zijn enorme doorzettingsvermogen, passie en wilskracht hebben ervoor gezorgd dat hij dit doel ruimschoots heeft bereikt. Makkelijk was het zeker niet, een chalet in de bergen zonder stroom, gas of drinkwater is geen plek waar je je rust kunt nemen. Dagelijks roept het – soms zware – werk: houthakken, water zuiveren, het chalet verwarmen, terrein onderhoud, koken op houtvuur. Tot ieders verbazing, zelfs die van de artsen, liet niets hem ervan weerhouden. Zijn laatste bezoek aan het basecamp was een week voor hij thuis stierf. Een bezoek waarbij hij zelf nog ‘gewoon’ de berg opklom om naar zijn geliefde plek te gaan.

Met zijn overlijden is een bijzonder mens heengegaan. De enorme kennis over de Franse Vogezen, een prachtige plek voor natuurliefhebbers, een fantastische vriend en toegewijd bushcrafter als Erik zal gemist worden door iedereen.

Erik, Le Randoloup (de zwervende Wolf) zoals je jezelf noemde, bedankt voor de mooie momenten, voor alles wat je hebt gedaan, bedankt voor de wijze lessen en bedankt voor al je hulp aan al die mooie mensen die de Vogezen hebben bezocht. Rust zacht, we zullen je missen!

Old Crow blijft bestaan

Een paar maanden voor hij stierf, heeft Erik gevraagd om zijn werk voort te zetten en zijn Basecamp te laten voortbestaan als plek voor al die mensen die kennis willen maken met de natuur, bushcraft en de Franse Vogezen.

De Randoloup Naturewise Stichting is speciaal hiervoor opgericht en zal deze bijzonder eervolle taak op zich nemen. Erik van ’t Padje (eigenaar van Bushcraftshop.nl), Jos Brech en Siegurd van Leusen (eigenaar van Siegurd.nl), allen goede vrienden van Erik Versantvoort en enthousiast bushcraft- en natuurliefhebbers, vormen het bestuur van deze stichting en zullen de missie en visie van Erik Versantvoort voort laten bestaan op en rond Old Crow. Zij zullen ervoor zorgen dat nu en in de toekomst Basecamp Old Crow een plek blijft waar bushcrafters en natuurliefhebbers altijd welkom zullen zijn en mensen voorlichten en begeleiden bij hun eerste kennismaking met het leven in de natuur.

 

Delen

Waardering
80644
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

3 reacties op “In Memoriam Erik Versantvoort

  1. Wow.
    Kippenvel van deze mooie woorden .
    Ik ken jouw niet.
    Wel de aan de Vogezen warme herinneringen.
    Veel sterkte voor allen die hem missen en dit memoriam helpt mij bijzonder om weer stil te staan bij het l even en wat waardevol is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *