Kinderdragers zijn heel handig vanaf het moment dat een kind zelfstandig kan zitten tot het te zwaar wordt (of de persoon die draagt te zwak, alles is relatief). Grofweg zijn kinderen dan een jaar of drie, maximaal vier en dat is nog niet oud genoeg om een aantal uren te wandelen, terwijl dit met de kinderdrager wel mogelijk was. Pas vanaf een jaar of zeven kunnen (sportieve) kinderen de hele dag wandelen, dus hoe overbrug je die periode? Met de Piggyback Rider.

Dit originele ontwerp neemt weinig ruimte in beslag (pakketje van 22 x 40 cm, 640 gram) en zal op cruciale momenten, als het kind moe is maar het eindpunt nog niet in zicht, van grote waarde zijn. Zelf gesp je de drager (een set schouderbanden) om. Aan deze schouderbanden zit, onderaan je rug, een in hoogte verstelbare ‘treeplank’ bevestigd waarop het kind kan staan. Die treeplank hoort ter hoogte van je stuit te hangen en de lengte van het kind hoort geen invloed te hebben op de plek van de treeplank.

Het kind zelf heeft een borstgordel om die je, hurkend of zittend, vastklikt aan je schouderbanden. Vallen van het kind is hiermee uitgesloten. Vervolgens kom je met dit relatief zware gewicht (tot desnoods zo’n 25 kilo) overeind en kun je je kind veel verder vervoeren dan wanneer je het op je nek zet. Het kind zelf torent zeker een kop boven je eigen hoofd uit: uitkijken dus met takken, deuropeningen en andere obstakels waar je normaal gesproken geen rekening mee hoeft te houden.

Op de schouderbanden zitten handgreepjes waaraan het kind zich vast kan houden en zelf heb je je handen vrij. Het tasje waarin de Piggyback Rider wordt geleverd kan als bescherming tegen modderschoenen op je heupen worden gedragen. In de bijgeleverde uitgebreide (Engelstalige) handleiding staat exact wat je met de Piggyback Rider wel en niet kunt doen.