Het tijdperk van kampeercursussen met na afloop een door de ANWB uitgereikt kampeerpaspoort ligt ver achter ons. Kamperen kan iedereen immers. Maar bivakkeren met een klein tentje onder de blote hemel ergens op een stille plek in de natuur is een compleet andere beleving en vraagt wel degelijk ervaring. Een ervaring die vanzelf komt, want eenmaal wild gekampeerd wil je nooit meer anders.

De kunst van wildkamperen

Blauwgrijs strekken de heuvels zich uit onder wolken die onwerkelijk paars opvlammen. Dit tere schemerlicht duurt zo kort en is nauwelijks in woorden te vatten. Alsof de wereld even zijn adem inhoudt. Nog even en het is donker. Met een mok koffie zit ik op mat en slaapzak.

Rugzak, schoenen en brander naast me in mijn tentje. Een piepklein tentje in een bergland zo groot dat verdwalen mogelijk is. Hemel en voortent wijdopen. Een late koekoek herhaalt zichzelf een paar keer en dan wordt het stil. Echt stil.

Wildkamperen is de kunst om van weinig alles te maken. Alles wat je nodig hebt, moet passen in een rugzak. Meer heb je ook niet nodig om van de vrijheid te proeven die wildkamperen zo verslavend maakt. Maar mág het eigenlijk wel?

Verder lezen? Download de pdf onderaan dit artikel.

Lees ook onze ‘how to’ pagina over het maken van een bivak in de bergen (met instructievideo).