Wandelen door het Geuldal: praktische informatie

Het dal van de Geul in Zuid-Limburg vormt één van de mooiste gebieden om te wandelen in Nederland. Je kunt er tientallen keren terugkeren zonder je te vervelen, en elke keer lukt het opnieuw om net weer even andere, mooiere wandelpaadjes te vinden. Onze reporter Paul Vreuls volgde de rivier vanaf Cottessen, waar hij ons land vanuit België binnenstroomt tot aan de monding in de Maas. Over deze wandeltocht deed hij drie dagen, maar snellere lopers kunnen het makkelijk in twee dagen doen. In dit artikel geven we praktische informatie over de gelopen route en -mogelijkheden in het Geuldal. Een sfeerverhaal over deze tocht is er ook, maar die lees je op een andere pagina.

Liever het sfeerverhaal? Klik hier.

Het dal van de Geul

Zuid-Limburg hoeft geen introductie. Algemeen wordt het gerekend tot Nederlands mooiste landschappen. Maar dat gezegd zijnde, het Geuldal vormt daarin toch weer een aparte dimensie. Niet alleen voert het door de mooiste delen van het heuvellandschap maar ook is een levende (en levendige) schildering van het ontstaan van wat heuvels worden genoemd maar valleien zijn. Langs de Geul vinden we de oudste gesteenten van ons land, de eerste bewoners én de vroegste industriële activiteit – het op grote schaal winnen van vuursteen. Intussen geniet de wandelaar van de schoonheid die deze snelststromende rivier van ons land heeft geschapen en nog steeds schept – als enige is zij nooit onder controle gebracht. De Geul legt een voor ons land uniek landschap open.

Over de rivier

De Geul meet 56 kilometer en ontspringt bij Lichtenbusch, een plaatsje net onder Aken, met een Duits en een Belgisch deel (deel van de gemeente Raeren). Het verval tussen de bron en de monding in de Maas bij Bunde bedraagt liefst 242 meter. Daarmee is de Geul de snelst stromende rivier van Nederland. Onderweg ontvangt hij water uit liefst honderddertig zijbeken; alleen al vanaf de grens tot Mechelen, een afstand van nog geen vijf kilometer, stromen 26 bronbeken uit in de Geul. Door de vrij constante temperatuur van het bronwater – tussen 9,2℃ in de winter en 11,5℃ in de zomer – heerst rond bronnen en bronbeken een afwijkende microklimaat met speciale luchtvochtigheid en temperatuur. Dat leidt weer tot bijzondere natuurwaarden en een veelheid aan levende organismen.

De route door het Geuldal

Langs de Geul loopt, van de bron bij Lichtenbusch tot de monding bij Bunde, een in beide richtingen gemarkeerd wandelpad. Van deze Via Gulia/Göhltalroute is een gids beschikbaar, helaas alleen in het Duits verkrijgbaar en uitgegeven door Meyer en Meyer Sport. De route meet 53 kilometer en wordt beschreven in vijf etappes van ongeveer 10 kilometer. Naast informatie over de te volgen route bevat de gids ook allerlei wetenswaardig over de streek en zijn geschiedenis. Kaartjes met een schaal van 1:25.000 maken het eenvoudig de route te volgen – belangrijk daar de markering (twee blauwe verticale strepen op een witte ondergrond) regelmatig ontbreekt. Moeilijk verkrijgbaar, maar een mooie aanvulling op bovenstaande gids is de Wandelgids voor het Geuldal van de Valkenburgse Alpenvereniging.

Wij volgden meestal deze route. De totale lengte van onze wandeling door het Geuldal, vanaf de grens met België tot de monding in de Maas bij Bunde, bedraagt ongeveer 35 kilometer. Hoogtemeters worden amper gemaakt. De wandelpaden zijn duidelijk herkenbaar, en meestal onverhard, variërend van smalle wandelpaadjes door weilanden tot bospaden, bredere onverharde wegen, en asfalt kom je eigenlijk vrijwel alleen tegen in de dorpen die je onderweg passeert.

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Langs grote delen van de Geul vind je op de bodem van de het pad, nabij de rivier, een wandelpad, soms heeft deze nog extra vertakkingen. Daar waar je komt langs steile hellingbossen aan beide zijden van de Geul (de hoogste en steilste vind je aan de zuidkant van de rivier en hier vind je dan ook het meest), kun je er voor de afwisseling voor kiezen om het bos in te gaan en omhoog te klimmen. Dit raden we wel aan om (tenminste enkele keren) te doen, want dan alleen dan krijg je de mooiste uitzichten en doe je helemaal recht aan het Limburgse heuvellandschap. Mooie plekken om dat te doen, zijn bij de Gulperberg, de Schaelsberg, naar het Sint Jansbosch en achter Geulhem, naar de voormalige mergelgroeve. De klims kunnen steil zijn, maar duren nooit lang. In deze bossen ligt een dicht netwerk aan wandelpaden. Buiten de bossen is het padennetwerk iets minder fijnmazig, maar altijd spannend en leuk genoeg. Alle paden vind je op de topografische kaart terug (zie hieronder).

De Geuldalroute is in twee dagen te doen, voor de fijnproever is drie dagen vereist.

Kaarten en gidsen

Moeilijk is de route nergens. Het kan hooguit een keer wat drassig en/of glibberig zijn (met name het stuk pal langs de Geul tussen Epen en de Belgische grens en bij tussen Stokhem/Schin op Geul en camping De Gele Anemoon), maar dat is eerder uitzondering dan regel. Als het veel heeft geregend, kunnen laarzen echt nodig zijn.
Er is een gemarkeerde route (in beide richtingen) gemarkeerd (dubbele blauwe streep op witte ondergrond), maar de markering laat te wensen over. Daarom is het extra raadzaam de topografische kaarten 69 E (Heerlen) en 69 B (Maastricht) van de Topografische Dienst, schaal 1:25.000, mee te nemen. Verder wordt er een Geuldalroute beschreven in een Duitstalige gids, Via Gulia/Göhltalroute, geschreven door Jens Warnsloh en uitgegeven door Meyer & Meyer Sport. Een goede aanvulling op deze informatie staat in de Wandelgids voor het Geuldal van de Valkenburgse Alpenvereniging, alleen is die gids nog slechts moeilijk verkrijgbaar.

 

Openbaar vervoer

Voor wie met het openbaar vervoer komt, aan reizen op Maastricht. Vanaf NS-station Maastricht onderhoudt Veolia-bus 57 richting Gulpen een geregelde busdienst op Epen, een uitstekend uitgangspunt voor een wandeling door het dal van de Geul. Vanaf het NS-station in Bunde – de plek waar de Geul in de Maas uitmondt – vertrekt om het half uur een stoptrein terug naar Maastricht.

Overnachten in het Geuldal

Geliefde overnachtingsadressen zijn herberg De Smidse in Epen (wel reserveren!), en camping De Gele Anemoon – min of meer aan de boorden van de Geul, tussen Stokhem/Wylre en Schin op Geul. Onderweg is voldoende gelegenheid tot het doen van inkopen en zijn er ook voldoende andere overnachtingsmogelijkheden. Wie drie dagen over de route wil doen, kan overwegen om in Gulpen en Valkenburg te overnachten.

Lees ook:

Gerelateerd

Delen

Waardering
78713
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *