Peak Walk Zwitserland, óók voor kids

‘Need help Didi?’, roept kok Chakra boven het bulderende geluid van de rivier uit.
‘No, I can manage’, schreeuw ik terug.
Didi betekent zuster, maar veel Nepalezen gebruiken het woord om een vrouw aan te spreken. Ik ben op trektocht in Solukhumbu, Nepal, in het gezelschap van sirdar (trekkinggids) Kumar Rai, kok Chakra Tamang en drie dragers. Precies op het punt waar de Nepalese hangbrug die ik aan het oversteken ben gevaarlijk scheef hangt, zit een gapend gat in de zijkant; één stalen kabel fladdert vrolijk in de wind. Losgeschoten of geknapt. Ik houd me stevig vast en schuifel voorzichtig verder. Zou die kabel ooit gerepareerd worden?

Nepal is hét land van de avontuurlijke bruggen, maar wie heeft deze ‘suspension bridges’ eigenlijk ontworpen en in Nepal geïntroduceerd? Als internet de waarheid spreekt waren dat Zwitsers. In Zwitserland zelf heeft het lang geduurd voordat de Nepalese hangbrug in zwang kwam, maar inmiddels zijn er een paar fraaie exemplaren. Niet als brug op de snelweg, maar als attractie voor bergwandelaars en liefhebbers van via ferrata’s.

Engheidsfactor

Het verschil tussen de hangbrug in Nepal en die in Zwitserland, is de engheidsfactor. Van de gemiddelde hangbrug in Nepal kun je makkelijk af vallen of erdoorheen zakken. Of het hele gevaarte geeft er de brui aan en stort in het kolkende water. In Zwitserland kijken ze wel uit voor gevaarlijke toestanden. Daar zijn de zijkanten zo gemaakt dat je er niet doorheen kunt vallen, behalve de zijkanten van de hangbruggen in via ferrata’s, maar daar gaat het juist om spanning en sensatie.
Voor de Zwitserse hangbruggen geldt: hoe langer, hoe beter en hoe hoger boven de grond, hoe spectaculairder. In de Urner Alpen vormt de Trift Brücke een toegangsweg naar de Trifthütte (2520 m) , een van de oudste hutten van de Schweizer Alpen-Club SAC. De brug is 170 m lang en zweeft 100 m boven de grond. Makkelijk is de wandeling naar de hut niet: T4, en je bent 5 tot 6 uur onderweg.

De hangbrug over de Aletschgletscher is evenmin voor watjes. Omdat de oversteek van deze gletsjer (vanwege het snelle afsmelten van het ijs) steeds moeilijker werd, is deze 124 m lange hangbrug gebouwd. Van Aletschbord naar de Gibidumsee – via de brug – ben je zo’n 6 uur onderweg. Eveneens T4.

Voor de lol en het uizicht

Sinds oktober 2014 is er een nieuwe hangbrug in Zwitserland: de Peak Walk Puur voor de lol en voor het heerlijke uitzicht investeerden de Zwitsers 1,8 miljoen Zwitserse francs in de brug. Hij verbindt twee bergtoppen met elkaar in het skigebied Glacier 3000 bij Gstaad en Les Diablerets: je loopt heen-en-weer over de brug, helaas vormt hij geen onderdeel van een wandelroute. Maar vanaf de brug heb je wél een majestueus uitzicht op de beroemdste bergen van de Alpen: Matterhorn, Mont Blanc, Eiger, Mönch en Jungfrau en alles wat daartussen ligt. De brug bewandelen is gratis, maar dan moet je wel eerst per kabelbaan van de Col du Pillon omhoog zweven. Toch leuk om dit wonder van techniek over te steken met de technische gegevens in het achterhoofd: lengte 107 m, breedte 80 cm, hellingshoek aan begin en eind max. 15%, 20 ankerpunten in de rots, 4 dragende kabels (45 mm diameter, 120 ton draagkracht, gewicht 1,4 ton per stuk). Volgens de bouwers kun je de brug zelfs veilig oversteken bij een windkracht van 200 km per uur. Persoonlijk zou ik een fijnere dag uitkiezen, want het gaat om het uitzicht en dat gaat verloren als de wind je geselt en aan je rukt. Maar wel fijn om te weten dat-ie tegen een flink stootje kan.

Foto’s:

1. Hangbrug Aletsch Arena, foto: Swiss Image, Christian Perret
2. Peak Walk, foto: Glacier 3000
3. Triftbrücke, foto: Zwitserland Toerisme, Christof Sonderegger
4. Naar Phu
5. Daula Trek
6. Daula Trek
7. Annapurna gebied

Van onze reispartner SNP Natuurreizen

Delen

Waardering
61955
Stem nu !
Bedankt!
Mislukt !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CAPTCHA afbeelding

*